Ontmoet de echte explorers

In het boek Explorer Academy: Het Nebula-mysterie zitten de twaalfjarige Cruz en zijn vrienden op een exclusieve school waar ze worden opgeleid tot explorers van wereldklasse. Lees hier meer over de échte explorers van de National Geographic Society die de inspiratie zijn geweest voor veel van de gebeurtenissen in het boek.

Door C.M. Tomlin

De dierkundige

De link met Explorer Academy
Cruz’ moeder werkt aan een onderzoek om dierengif te gebruiken tegen ziektes, maar overlijdt in een mysterieus laboratoriumongeluk.

De waarheid achter dit verhaal

Zoltan Takacs zoekt over de hele wereld naar gevaarlijke reptielen. Hieronder vertelt hij over een worsteling met een reusachtige slang in het regenwoud van de Amazone. Ook legt hij uit hoe dodelijk dierengif gebruikt kan worden bij het maken van nieuwe medicijnen.

Lees meer...

‘Op een avond was ik in het donkere Amazoneregenwoud in Peru. Ik liep langs de rivier de Madre de Dios en kwam een bosmeesterslang van tweeënhalve meter tegen. Dat is de langste gifslang op het westelijk halfrond. Het was me net gelukt om de kronkelende slang met veel moeite in mijn tas te krijgen, zodat ik hem mee kon nemen naar mijn kamp om hem daar te bestuderen. Maar plotseling schoot hij mijn tas weer uit, en beet hij me bijna in mijn hand! Ik had niet verwacht dat hij zo snel uit mijn diepe tas kon kruipen. Ik had nog veel te leren, zoals hoe ik een slang op een andere, veilige manier moest inpakken!’  

‘Sinds mijn jeugd droomde ik er al van om de meest gevaarlijke wezens ter wereld te vangen. Maar ik doe dit niet alleen voor de lol. Giftige dieren doden hun prooi met gif, maar veel soorten gif kunnen gebruikt worden bij het maken van nieuwe medicijnen. Daarom jaag ik op zulke dieren. Ik melk hun gif en onderzoek het, zodat we er hopelijk ziektes mee kunnen genezen en er levens gered kunnen worden.’

Foto: Mattias Klum, Nat Geo Image Collection.

 

De milieudeskundige

De link met Explorer Academy
Cruz en zijn klasgenoten moeten monarchvlinders observeren in het bos, maar komen daar illegale boomkappers tegen. Ze moeten rennen voor hun leven.

 

De waarheid achter dit verhaal

Hotlin Ompusunggu zet zich in tegen de illegale houtkap in de oerwoud van Indonesië en Zuidoost-Azië. Hieronder vertelt ze over het tegenhouden van boomkappers en het beschermen van de omgeving.

‘Als ik per boot van het ene dorpje naar het andere reis, zie ik weleens orang-oetans in de bomen langs de oever spelen. Alles wat ze doen wordt door camera’s vastgelegd. Soms lijkt het wel of ze poseren voor een foto. Dus dan krijg je een soort van orang-oetanselfie!’

Lees meer...

‘Er zijn steeds minder orang-oetans in Indonesië, want er is steeds minder leefgebied voor ze. Dat komt voornamelijk door de illegale houtkap. Ze hebben het oerwoud nodig voor fruit, vlees en hout om van te leven. Houthakkers proberen vaak op een illegale manier aan het hout te komen en dat is gevaarlijk voor mens én dier. Vooral voor orang-oetans, want zij leven voornamelijk in bomen. Door de illegale kappers te leren wat hun activiteiten voor gevolgen hebben en bospatrouilles te doen met de lokale mensen, kunnen we de bossen beschermen.’

‘Dus elke keer als ik een van de foto’s van een orang-oetan zie word ik weer blij. Dat betekent namelijk dat ze er nog wonen, alsof ze willen zeggen: “Dank jullie wel voor het beschermen van ons huis.” We hebben maar één aarde. Alles wat er op het ene deel van de wereld gebeurt, heeft invloed op een ander deel van de wereld.’

Foto: Lauren Tobias

 

De Technoloog

De link met Explorer Academy
Mell, Cruz’ Micro Air Vehicle drone (MAV), heeft de vorm van een honingbij en is niet veel groter dan zijn duim.

De waarheid achter dit verhaal

De waarheid achter dit verhaal: Robert Wood is een expert in robots zoals Mell. Vliegende robots, draagbare robots, transformerende robots en piepkleine robots. Hij vertelt hier over zijn Eureka!-moment, toen hij ontdekte hoe hij een vliegende robot moest maken.

Lees meer...

‘Op een dag probeerde ik in het laboratorium een robot ter grootte van een insect te ontwerpen. Maar ik kwam niet verder. Ik moest er eerst achter zien te komen hoe een echt insect kan vliegen.’

‘Nadat mijn medewerkers een gewone huisvlieg van heel dichtbij hadden bestudeerd, kwam ik erachter dat zijn vleugeltjes niet alleen door spieren worden aangestuurd. Ook de structuur van de vleugels zorgen ervoor dat hij in de lucht blijft. Toen ik dat wist, maakte ik het ontwerp voor de vleugels van een robot. En raad eens? De robot kon vliegen! Nu kijk ik altijd eerst naar dingen in de natuur om ideeën op te doen.’

‘Ik zie robots als probleemoplossers. Een vliegende robot kan bijvoorbeeld erg nuttig zijn bij het opsporen van mensen die in een gevaarlijke omgeving vastzitten. Elke keer wanneer mijn team en ik een robot gebruiken om een probleem op te lossen en het blijkt niet te werken, maken we gewoon weer nieuwe ontwerptekeningen en bouwen we hem opnieuw. En uiteindelijk – na héél veel pogingen – krijgen we het voor elkaar een robot te maken die het probleem wél oplost.’

National Geographic Junior maakt gebruik van cookies

Met behulp van deze cookies kunnen we informatie verzamelen over het gebruik van de website, onder andere om deze te analyseren en te verbeteren. Daarnaast plaatsen derde partijen tracking cookies om je buiten onze website relevante aanbiedingen te tonen. En worden er tracking cookies geplaatst door social media-netwerken. Door op 'Ok' te klikken stem je in met het plaatsen van cookies. Wil je niet alle soorten cookies toestaan, klik dan op 'Cookie instellingen aanpassen'. Meer informatie over cookies

Wij gebruiken de volgende cookies:

We slaan je instellingen op in een cookie. Wil je later je instellingen wijzigen? Verwijder dan de cookies via je browser.