Voor je het weet, zijn deze megasnelle mensaapjes aan je neus voorbij geslingerd. Hun topsnelheid is vijftig kilometer per uur! Maar waarom worden gibbons de operazangers van de jungle genoemd? En hoe verschillen ze van andere apen? Ontdek alles over de gibbon op deze pagina!
Leefgebied: Regenwouden in Zuidoost-Azië, van India en China tot Indonesië.
Lengte: 45-90 cm.
Gewicht: 5-10 kg, afhankelijk van de soort.
Voedsel: Voornamelijk vruchten, maar ook bladeren, bloemen en af en toe insecten.
Leeftijd: In het wild gemiddeld 25 jaar, maar in gevangenschap kunnen ze wel 40 jaar oud worden.
Een klein slingerend mensaapje met lange arme en vingers net als haken om aan te hangen. Dit is de gibbon! Hij is het slingeraapje van de Aziatische bossen. Je zult hem niet veel op de grond zien rondlopen. Het liefst hangt hij de hele dag rond in de bomen op zoek naar vers fruit. Dat is zijn favoriete maaltijd! Door zijn lange armen wordt de gibbon ook wel langarmaap genoemd. Zijn lange armen zijn ontzettend handig om van boom naar tak naar tak te slingeren. Zonder moeite slingert hij naar een tak die wel 10 meter verder hangt. Hij kan dan snelheden van wel 50 km per uur bereiken. Daarmee zijn ze de snelste mensenapen!
Er zijn een aantal uiterlijke kenmerken die elke gibbon heeft. Toch ziet elke soort er net iets anders uit. In totaal zijn er wel 17 soorten gibbons! De bekendste gibbonsoorten zijn de witwanggibbon, de siamang, goudwanggibbon en de withandgibbon. De kleuren van de vacht van een gibbon verschilt per soort. Van donker- tot lichtbruin en alles wat tussen zwart en wit inzit. Maar een paar dingen hebben ze allemaal gemeen: ze hebben lange armen, korte benen en een harige kop! En wist je dat alle gibbons geen staart hebben? Toch missen ze deze niet. Met hun flexibele handen, gespierde schouders en lange armen slingeren ze makkelijk door de bomen.
Hoe-hoe-hoooeee! Gibbons zijn vaker te horen dan te zien in de Aziatische bossen. Je hoort hun gezang zelfs kilometers verderop! Ze worden ook wel de operazangers van de jungle genoemd. Maar waarom zingen ze eigenlijk uit volle borst?
Gibbons gebruiken hun stem om te communiceren. Elke soort heeft zijn eigen lied. Door dat lied keihard te zingen vertellen ze andere gibbon-families dat ze uit hun territorium moeten blijven: “hier zijn wij de baas!”. Het samen zingen versterkt ook de band tussen een mannetje en vrouwtje. Het mannetje versiert de vrouwtjesgibbon er zelfs mee.
Gibbons zijn meesters in klauteren. Ze kunnen met gemak snelheden tot 55 km/u bereiken terwijl ze van tak naar tak slingeren. In één keer kunnen ze wel 15 meter ver springen! Dat slingeren doen de apen met hun lange armen die wel twee keer zo lang zijn als hun lichaam. Om en om pakken ze met één hand een tak vast. Dat gaat snel!
Met hun megalange armen slingeren gibbons met gemak naar een tak die wel tien meter verderop hangt. Af en toe lopen ze over de grond, mét hun handen omhoog. Dat ziet er grappig uit, maar het heeft een goede reden. Dat doen de apenkoppen namelijk om hun niet om te vallen!
Gibbons hebben extreem lange armen die ze normaal gebruiken om door de bomen te slingeren. Wanneer ze op de grond lopen, lopen ze vaak op twee benen. De apen houden dan hun armen omhoog om in balans te blijven. Dit is vooral handig omdat hun lichaam is aangepast aan het zwaaien door de bomen, niet aan lopen op de grond. Het ziet er misschien grappig uit, maar het is eigenlijk een slimme manier om hun evenwicht te bewaren!
Belangrijk: laat wilde dieren met rust en voer ze niet.
Alle zeventien gibbonsoorten hebben lange slingerarmen, korte benen en een harige kop. Maar er is één apen-item dat ze niet hebben. Gibbons hebben geen staart! Best bijzonder, want de meeste apen hebben wel een staart. Gibbons zijn echter mensapen (net als chimpansees, gorilla’s en orang-oetans), en mensapen hebben geen staart.
Die staart gebruiken apen vooral om mee door bomen te slingeren. Maar omdat mensapen vooral op de grond leven, hebben ze geen staart nodig. Door evolutie is hun staart verdwenen.
Maar hè, gibbons leven toch vooral in de bomen? Dat klopt! De apenkoppen zijn de enige mensapen die weer meer in de bomen zijn gaan leven. Hun armen zijn daar weer op aangepast, die zijn nu zelfs langer dan hun benen. Door die lange armen kunnen ze makkelijk van tak naar tak slingeren, die staart kunnen ze dus gewoon missen!
✓ Al 20 jaar National Geographic Junior
✓ Vol ontdekkingen, weetjes en records uit de hele wereld
✓ Voor kinderen van 9-13 jaar
