De geelvleugelara is één van de grootste papegaaiachtigen op aarde. De vogel vliegt vooral rond in Zuid- en Midden-Amerika. Door zijn felgekleurde veren, nieuwsgierige karakter en zijn talent om mensen na te kunnen praten, werd het in rondom 1900 een mega populair huisdier. Eén vogel leverde een maandsalaris op en daarom doken stropers massaal de jungles van Midden-Amerika in om jonge ara’s te vangen en door te verkopen. Het gevolg: de papegaai was bijna volledig uitgestorven in het wild. Tot er natuurhelden in actie kwamen!

Veel geld waard

Omdat jonge ara’s in de jaren ’90 superpopulair als huisdier waren, werden er bizar veel kuikens gevangen en verkocht. Dat leverde namelijk veel geld op: één ara kon wel duizenden euro’s opleveren! Het gevolg: er waren op een gegeven moment bijna geen ara’s meer in het wild te vinden.

Gelukkig kwam er in 1990 een nieuwe wet die het vangen van deze vogels verbood. Ook maakte de regering de rode ara dé nationale vogel van het land Honduras. Ze hoopte dat mensen hierdoor veel zuiniger zouden zijn op de vogels. Maar ook dat werkte niet. Sterker nog: in 2000 was de rode ara echt bijna uitgestorven! In 2019 kwam er nog een wet bij die het verbood om de gevangen vogels naar Amerika te brengen. Maar zelfs met deze extra strenge wet, bleven stropers de vogels illegaal vangen en verkopen.

Ara’s terug in de natuur?

In 2001 bouwde de Amerikaanse natuurliefhebber Lloyd Davidson een park om de rode ara te helpen. In het ‘Macaw Mountain’ park ving hij honderden verwaarloosde en mishandelde ara’s op, die eerst huisdieren waren. In 2010 adviseerde de ecoloog James Gilardi om al deze ara’s weer vrij te laten in het wild. Eigenaar Lloyd vond dat super eng, misschien werden de vogels wel weer gestolen! Daarom werden er meer maatregelen bedacht. Waaronder het lesgeven op scholen waarbij kinderen leerden hoe belangrijk ara’s in het wild zijn. Ook werden mensen uit de buurt uitgenodigd om met eigen ogen te zien hoe die opgeknapte ara’s vrij de natuur in werden gelaten. Indrukwekkend! Een ander park in de buurt heeft daarna ook nog eens meer dan 200 ara’s vrijgelaten. Veel mensen voelen zich nu beschermend over de vogels en bellen de parkeigenaren als ze een gewonde ara tegenkomen. Wetenschappers waren erg blij toen ze zagen dat de vogels zich weer volledig naar het wild konden aanpassen. Waar ze in de opvang aardig deden tegen mensen die te dichtbij kwamen, bijten ze nu in het wild van zich af als er iemand te dichtbij komt. Gelukkig maar! In 2023 vierden de lokale bevolking en toeristen de vrijlating van nog eens twaalf vogels. Een feestelijk en indrukwekkend moment!