Zoeken

6 feiten over de zeeschildpad

Ontdek hier alles over dit eeuwenoude waterdier. Wist jij dat de temperatuur in het nest bepaalt of er jongetjes of meisjes uit het ei komen? En wist je dat zeeschildpadden echte snelheidsduivels zijn in het water? Wat zou eigenlijk het dieet van de zeeschildpad zijn? Er is van alles te ontdekken over dit bijzondere waterdier. Dat en nog veel meer lees je hier!

 

 

1. Een schildpad met turbo

De zeeschildpad is allesbehalve langzaam! Hij mag op het land dan wel niet zo snel zijn, maar het zijn uitstekende zwemmers. Zijn schild is platter en lichter dan dat van andere schildpadden. Hierdoor glijdt het water makkelijk langs hem heen. Sommigen kunnen wel 35 kilometer per uur halen. Echte kampioen op de sprint. Hij is daarmee ook het snelste reptiel! Maar ook door zijn poten kan een zeeschildpad gemakkelijk hard zwemmen. De grote poten hebben de vorm van een peddel. En er zitten zwemvliezen en klauwen aan. Hij gebruikt zijn voorpoten als flippers om snel door het water te zwemmen. Met zo’n grote poten is de zeeschildpad de enige schildpad die zijn poten niet door zijn schild kan intrekken.

2. Worden het mannetjes of vrouwtjes?

Zeeschildpadden leggen hun eieren op het strand. Het vrouwtje graaft een gat in het zand om al haar eieren veilig te leggen. Ze kan wel honderd eieren in één nacht leggen. De eieren van een zeeschildpad zijn een soort zachte pingpongballen. Nadat alle eieren gelegd zijn, bedekt ze het gat weer met zand en gaat terug de zee in. Op hulp van zijn ouders hoeven de babyschildpadjes niet te rekenen. Vanaf dat moment staan ze er alleen voor. Of een schildpad een mannetje of vrouwtje wordt, ligt aan de temperatuur in het nest. Bij 31℃  worden het vrouwtjes en bij 28℃ vrouwtjes. Dat betekent niet dat er uit één nest altijd hetzelfde geslacht komt. In het midden van het nest is het wat warmer dan aan de buitenkant. Daar zit wel een paar graden verschil in.

3. Een gevaarlijke tocht

Ingegraven onder het zand zitten de kleine schildpadjes opgesloten in een taai en sterk ei. Maar daar zijn ze op voorbereid! Ze hebben namelijk een speciale ‘eitand’ waarmee de schaal van het ei kapotscheurt. Als ze uit het ei zijn gekomen, graven ze zichzelf door al het zand een weg naar boven. De eitand heeft geen nut meer dus valt vanzelf uit. Dan kruipen ze zo snel mogelijk naar de zee. Dit is een gevaarlijke tocht. Waarschijnlijk de gevaarlijkste minuten van zijn leven zelfs! Van iedere duizend schildpadjes zijn er maar een paar die volwassen worden. Veel pasgeboren schildpadjes worden door krabben, meeuwen of andere zeevogels opgegeten. Als ze dan eindelijk het water hebben bereikt, gaan ze op avontuur. Zeeschildpadden kunnen erg oud worden, soms wel meer dan honderd jaar!

De meeste zeeschildpadmannetjes zetten na hun geboorte nooit meer op stap op het land. Bij de vrouwtjes is dit anders. Het bijzondere aan deze schildpadvrouwtjes is dat ze bijna altijd hun eieren leggen op het strand waar ze zelf ook zijn geboren. Hoe ze de weg hiernaartoe vinden, is nog niet duidelijk. Er zijn wetenschappers die denken dat de zeeschildpadden kristallen in hun lijf hebben die altijd voelen waar het noorden is. Een soort ingebouwd kompas!

4. Winterslaap op de zeebodem?

De meeste mensen kunnen hun adem niet langer dan een minuut inhouden. Voor zeeschildpadden is dat geen probleem. Ze brengen de meeste tijd onder water door. Wist je dat een zeeschildpad ook een stuk beter onder water ziet dan op het land? Hun lichaam is helemaal aangepast aan het leven in water. Net als andere reptielen hebben zeeschildpadden longen. Met gemak blijven ze een kwartier onder water zwemmen. Maar af en toe moeten ze wel naar boven om adem te halen. Ze kunnen zelfs uren onder water blijven met maar één hap adem! Maar dat doen ze niet heel vaak.

Er zijn zelfs twee soorten zeeschildpadden die hun winterslaap op de bodem van de zee kunnen houden. De dikkopschildpad en de groene zeeschildpad zorgen ervoor dat ze zo min mogelijk energie verbruiken. Ze hebben dan genoeg aan alleen het zuurstof dat ze via hun mond in het bloed opnemen. Op die manier kunnen ze het lang onder water volhouden. Om al het zout van het zeewater uit hun lijf te krijgen, huilen ze zoute tranen.

5. Een gevarieerd dieet

Weet jij wat zeeschildpadden graag eten? Het antwoord is: van alles en nog wat! Niet elke soort zeeschildpad heeft dezelfde favoriete maaltijd. Zo houdt de een meer van schelpdieren, terwijl de ander het liefst de hele dag kwallen eet. En sommigen eten voornamelijk sponzen die op het koraalrif leven. Over de eetgewoontes van jonge zeeschildpadden is nog niet veel bekend. Waarschijnlijk eten zij vooral kleine vissen en garnaaltjes. Maar niet elke zeeschildpad is gek op een stukje vlees of vis. Er zit zelfs een vegetariër tussen alle soorten. De groene zeeschildpad is als jonge schildpad nog gek op kwallen en krabben. Maar zodra hij volwassen wordt, heeft hij geen interesse meer in deze hapjes. Hij wordt vegetarisch en eet alleen nog maar waterplanten of zeegras. Het is dus per soort erg verschillend wat ze eten. Dat is maar goed ook. Zo blijft er voor elke soort genoeg voedsel over!

6. De zeeschildpad is in gevaar

In totaal zijn er zeven verschillende soorten zeeschildpadden. Helaas zijn in de laatste jaren alle soorten in aantal afgenomen. In veel gevallen is de mens de grootste vijand van de zeeschildpad. Zo zijn er vissers die jagen op dit dier. Ze worden gevangen voor hun vlees, schild en huid. Er bestaat zelfs ‘schildpaddensoep’ gemaakt van het vlees van de groene zeeschildpad. Of vissers verkopen ze door aan anderen en houden er veel geld aan over.

Gelukkig is het vangen van zeeschildpadden nu verboden. Maar soms gebeurt het ook per ongelijk. In het water zijn visnetten en vanghaken het grootste gevaar voor de schildpad. De zeeschildpadden komen erin vast te zitten en raken gewond of verdrinken.

Daarnaast veroorzaakt de mens ook veel verstoring voor deze schildpadden. Zo komt er een hoop rommel in de oceanen. Steeds vaker belandt er olie in het water. Dit kan erg gevaarlijk voor ze zijn. En wat dacht je van al het afval wat in de zee drijft. De zeeschildpadden zien plastic tasjes aan voor kwallen en denken een lekker hapje te hebben gevonden. Levensgevaarlijk! Ze kunnen makkelijk stikken in die troep. En er komt ook steeds meer toerisme op de stranden, waardoor het voor het vrouwtje te druk wordt om rustig haar eieren te kunnen leggen. En zelfs hele voedselgebieden die verwoest worden door vismethodes van mensen. Sleepnetten of vishaken beschadigen het koraalrif en zeegrasvelden. Helaas worden er nu zes van de zeven soorten met uitsterven bedreigd, mede door al dit gedrag van de mens.

Terug naar boven