Paaseiland

Wie ontdekte Paaseiland? Waarom heet het zo? En wat betekenen de beelden op het eiland? Ga mee op reis naar Paaseiland en ontdek het antwoord op deze vragen!

Het ontstaan

Paaseiland ligt zo’n 3.500 kilometer van de kust van Chili af in de Stille Oceaan. Het eiland is ontstaan nadat drie vulkanen aan elkaar groeiden. Hierdoor heeft het eiland een driehoekige vorm. Alle drie de vulkanen zijn nu dood, ze barsten dus niet meer uit. Het is daarom veilig om het eiland te bezoeken en er zelfs te wonen. Sinds 1965 is het eiland een provincie van Chili, de mensen die op het eiland wonen hebben dus een Chileens paspoort.

De eerste bewoners

Hoe en wanneer mensen voor het eerst op Paaseiland aankwamen, is nog niet helemaal duidelijk. Sommige onderzoekers denken dat het rond het jaar 1.100 was, anderen denken dat het nóg eerder gebeurde. Zeker is dat de eerste bewoners Polynesiërs waren. Die kwamen uit een eilandengroep in de Stille Oceaan, ten oosten van Australië. Paaseiland hoort daar ook bij. Hoe ze het eiland bereikten? Waarschijnlijk staken ze met kano’s de zee over.

Nederlander ontdekt Paaseiland

Jaco Roggeveen vertrok op 1 augustus 1721 met meerdere schepen en bemanningslieden vanaf het Nederlandse Waddeneiland Texel. Ze gingen in de Grote Oceaan op zoek naar een nog onbekend continent. Men dacht in die tijd namelijk dat ergens nog een onontdekt continent zou liggen. Dat vond hij niet, maar hij kwam wel Paaseiland tegen. En dat is best knap, aangezien het eiland slechts 163 vierkante kilometer is. Dat is 305 keer kleiner dan Nederland! Op 5 april 1722 wisten de schepen van Jaco het eiland te bereiken. Het was toen Paaszondag en dus besloot Jaco het eiland te vernoemen naar dit feest: Paaseiland. Best cool dat er toen al een Nederlander op Paaseiland was, toch?

Mythes

Er bestaan vele mythes over het eiland. De bekendste mythe is dat de bevolking elkaar hebben uitgeroeid in 1680, maar beter onderzoek heeft laten zien dat dit nooit is gebeurd. De bevolking bestond uit twee groepen: de Kortoren en de Langoren. Deze twee groepen kregen hun naam vanwege hun lange of korte oorlellen. Het is nog onbekend hoe deze twee verschillende bevolkingsgroepen op het eiland terecht zijn gekomen. Maar toen de bevolkingsgroep te groot werd, zou er een oorlog zijn uitgebroken. Daarom leven er nu nog maar zo’n 100 mensen op het eiland. Inmiddels is bekend dat deze oorlog nooit heeft plaatsgevonden en dat er waarschijnlijk nooit heel veel mensen op het eiland hebben gewoond. Gevonden skeletten hebben laten zien dat de Polynesiërs helemaal niet agressief waren. De botten die zijn onderzocht laten geen sporen van oorlog of geweld zien. Waarschijnlijk stierven de mensen ‘gewoon’ aan ouderdom of ziektes.

Moai’s

Op het eiland staan veel beelden, die moai’s worden genoemd. De beelden zijn soms wel negen meter hoog. Ze bestaan uit een gezicht zien met een deel van het bovenlijf, de torso. Soms is er ook een deel van de armen zichtbaar. Het is een groot raadsel hoe deze beelden zijn gebouwd en waarom ze zijn gebouwd. Mogelijk had het te maken met het geloof, al is hier nooit bewijs voor gevonden. De beelden zijn gemaakt van steen van de Rano Raraku vulkaan. Dit is één van de vulkanen waardoor het eiland is ontstaan. Hoewel we weten van welk materiaal de beelden zijn gemaakt, is onbekend hoe de stenen verplaatst werden. Het waren immers enorme rotsblokken die te zwaar waren om te tillen. Er wordt daarom gedacht dat ze bijvoorbeeld met touwen en ronde balken naar hun plek werden gerold. Het is een mythe dat de stenen zelf naar hun plek liepen op bevel van de priesters die op het eiland leefden.

Een bos op Paaseiland

In 1955 organiseerde de Noor Thor Heyerdahl een expeditie naar Paaseiland. Samen met William Mulloy en zijn team ontdekte hij diep in een moeras stuifmeel. Verder onderzoek liet zien dat er vroeger een groot bos op het eiland heeft gestaan. Hoe het bos precies verdwenen is, is niet helemaal duidelijk. Het zou kunnen dat de mensen zoveel bomen gebruikten om de Maoi’s te verplaatsen dat er uiteindelijk geen boom meer overeind stond. Ook is het hout van de bomen waarschijnlijk gebruikt om kano’s te maken zodat er gevist kon worden. Maar dat de Polynesiërs alle bomen hebben omgehakt voor hun eigen gebruik? Dat is erg onwaarschijnlijk.

De Europese rat

Het nieuwste onderzoek laat zien dat het verdwijnen van alle bomen waarschijnlijk de schuld is van de Europese rat. Deze beesten zouden meegekomen zijn met Europese kolonisten. Op het eiland leefden geen natuurlijke vijanden en dus kon de rat lekker zijn gang gaan. Ratten vermenigvuldigen zich heel snel en eten de zaden van de bomen. De ratten op Paaseiland aten zóveel dat het bos zich niet kon herstellen en er langzaam steeds minder bomen bij kwamen. Door het verdwijnen van de bomen, verdwenen ook de ratten weer en kwam er meer ruimte voor landbouw. Hierdoor was er meer dan genoeg voedsel voor de Polynesiërs om te overleven. Het verdwijnen van bomen kwam hier dus toevallig goed uit.

Mysterie

Zoals je hebt kunnen lezen zijn er nog veel vragen over Paaseiland niet beantwoord. Het eiland is nog steeds een groot mysterie voor archeologen. Dit komt vooral omdat er nergens handgeschreven notities zijn gevonden van de allereerste bewoners van het eiland. Wetenschappers moeten het dus doen met de aanwijzingen die ze vinden in de natuur en de verslagen van ontdekkingsreizigers, zoals Roggeveen.

Onze top-10 spreekbeurt onderwerpen